ปัญญาบำบัด:นวัตกรรมการพัฒนาจิตใจผู้ต้องขังอย่างยั่งยืน
ชื่อเรื่อง/โครงการวิจัย | ปัญญาบำบัด:นวัตกรรมการพัฒนาจิตใจผู้ต้องขังอย่างยั่งยืน |
หน่วยงาน/ผู้วิจัย | นงนุช โกมลหิรัณย์ พระสุธีรัตนบัณฑิต โกนิฏฐ์ ศรีทอง |
ปีที่เผยแพร่ | 2563 |
แหล่งสืบค้น | |
หมวดหมู่หัวข้องานวิจัย | ด้านการพัฒนาผู้ต้องขัง |
ประเภท | เอกสารนำเสนอผลงานวิชาการ |
บทคัดย่อ | |
วัตถุประสงค์ เพื่อประเมินผล และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการทำปัญญาบำบัดที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงทางพฤติกรรมของผู้ต้องขังที่เข้าร่วมโครงการปัญญาบำบัด ว่ามีความยั่งยืนในการป้องกันการกลับมาทำผิดซ้ำของผู้ต้องขังภายหลังการสิ้นสุดโครงการฯ วิธีการศึกษา ศึกษาด้วยวิธีวิจัยแบบผสานวิธี เก็บรวมรวมข้อมูล โดยใช้แบบสอบถาม การสัมภาษณ์เชิงลึก การประชุมกลุ่มย่อย วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติ และวิเคราะห์เชิงคุณภาพด้วยวิธีวิเคราะห์เนื้อหาแบบสร้างข้อสรุป ผลการศึกษาวิจัยพบว่า กระบวนการพัฒนาจิตใจผู้ต้องขังในเรือนจำ ด้วยการทำปัญญาบำบัด ทั้งก่อนและหลังเข้าร่วมโครงการ ฯ นั้นมีประสิทธิผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติซึ่งกระบวนการทำปัญญาบำบัดเป็นกระบวนการที่เน้นแก้ไขฟื้นฟูพื้นฐานทางความคิดของผู้ต้องขัง โดยเริ่มจาก " สติ " ไปสู่ " ปัญญา " เพื่อให้ผู้ต้องขังได้เริ่มรู้จักตัวเองและได้เห็นคุณค่าในตัวเอง จึงเกิดกระบวนการ " คิดใหม่ ทำใหม่ " ใน "ชุดความรู้ ความคิดใหม่ " เมื่อความคิดเปลี่ยนจิตใจและพฤติกรรมก็จะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นพร้อมสำหรับการเริ่มต้น " ชีวิตใหม่ " ที่ส่งผลต่อพัฒนาการ การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของผู้ต้องขังหลังจากที่เข้าร่วมโครงการปัญญาบำบัดทั้ง 5 ด้าน ประกอบด้วย พัฒนาการด้านศีล พัฒนาการด้านกาย พัฒนาการด้านสังคม พัฒนาการด้านจิตใจและพัฒนาการด้านปัญญา ส่งผลให้มีภูมิคุ้มกันทางจิตใจที่จะไม่กระทำความผิดอีก ซึ่งเป็นกระบวนการสร้างความยั่งยืนในการป้องกันการกลับมาทำผิดซ้ำของผู้ต้องขัง ภายหลังการสิ้นสุดโครงการปัญญาบำบัด ฯ ข้อเสนอแนะ ควรมีการติดตามประเมินผลผู้ต้องขังที่พ้นโทษออกไปแล้วอย่างต่อเนื่อง เพื่อเป็นการป้องกันการกลับมากระทำผิดซ้ำอีก | |
