ชื่อเรื่อง/โครงการวิจัย

ความสูญเสียทางเศรษฐกิจของสังคมอันเนื่องจากการต้องขัง

หน่วยงาน/ผู้วิจัย

ดร.จรัสสา การเกษตรและคุณพิศมัย จารุจิตติพันธ์ และคณะ

ปีที่เผยแพร่

2562

แหล่งสืบค้น

วารสารออนไลน์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี RMUTT

หมวดหมู่หัวข้องานวิจัย

ด้านการพัฒนาผู้ต้อขัง

ประเภท

งานวิจัย

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์

เพื่อศึกษาสถานะส่วนบุคคล และประเมินมูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจของสังคมที่เกิดขึ้นจากการต้องโทษและจำคุกของผู้ต้องขังในทัณฑสถานหญิงกลาง 4,674 คน

วิธีการศึกษา

ศึกษาโดยวิธีวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูลจากเอกสารของหน่วยงานกรมราชทัณฑ์

ผลการศึกษาพบว่า

ในช่วงเวลา 19 ปี ที่ผ่านมา (พ.ศ.2542-2561) ผู้ต้องขังในทัณฑสถานหญิงกลางส่วนใหญ่มีอายุ 30 - 39 ปี มีระดับการศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพวุฒิการศึกษาปวช./ปวส. ส่วนใหญ่มีฐานความผิดเรื่องยาเสพติดความสูญเสียทางเศรษฐกิจของกรมราชทัณฑ์ในการดำเนินกิจกรรมการคุมขังผู้ต้องขังหญิงภายในทัณฑสถานหญิงกลางมีมูลค่ารวมทั้งสิ้น 3,891,921,551 บาท ประกอบด้วยมูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจในส่วนของผู้ต้องขังหญิง 3,519,335,408 บาท มูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจของบุคคลในครอบครัวของผู้ต้องขังหญิง 165,801,600 บาท ความสูญเสียทางเศรษฐกิจของรัฐมีมูลค่ารวม 206,784,543.14 บาท ผู้ต้องขังที่มีมูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจสูงที่สุดเป็นผู้ต้องขังความผิดฐานพระราชบัญญัติยาเสพติดจำคุกมาเป็นระยะเวลา 19 ปี ผู้ต้องขังที่มีมูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจต่ำที่สุด เป็นผู้ต้องขังความผิดฐานพระราชบัญญัติยาเสพติดจำคุกมาเป็นระยะเวลา 1 ปี มูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจในส่วนที่เป็นภาระของผู้ต้องขังและของบุคคลในครอบครัวของผู้ต้องขังหญิงต่อมูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจในส่วนที่เป็นภาระของภาครัฐมีสัดส่วนเท่ากับ 95.15 : 4.85

ข้อเสนอแนะ

(1.) สถานศึกษาและกรมราชทัณฑ์ต้องจัดการศึกษาเพื่อให้ผู้เรียนและผู้ต้องขังตระหนักถึงความสูญเสียทางเศรษฐ กิจที่เกิดขึ้นมีมูลค่ามหาศาลและเป็นสิ่งไม่ควรเกิดขึ้นเพราะทำให้เกิดการเสียโอกาสในการพัฒนาตนเอง ครอบครัว และประเทศ พร้อมทั้งพัฒนาผู้เรียนและผู้ต้องขังให้มีความยับยั้งใจในการปฏิบัติตนผิดกฎหมายไม่ทำผิดซ้ำ

(2.) กรมราชทัณฑ์ควรร่วมมือกับกลุ่มนักจิตวิทยา นักวิชาการและนักวิชาชีพ ในการจัดกิจกรรมที่เหมาะสม ในการพัฒนาผู้ต้องขังในด้านทัศนคติ ด้านพฤตินิสัยในการดำรงชีวิตและในด้านการประกอบอาชีพและการสร้างรายได้ทั้งในระหว่างต้องขังและหลังการพ้นโทษเพื่อทดแทนความสูญเสียทางเศรษฐกิจ (รายได้) ที่สูญเสียไปในระหว่างต้องขัง

(3.) ภาครัฐโดยสำนักงบประมาณควรพิจารณาทบทวนการจัดสรรงบประมาณให้กรมราชทัณฑ์ให้เหมาะสมและเพียงพอกับการจัดกิจกรรมในการพัฒนาคุณภาพของผู้ต้องขัง