การสร้างทักษะการคิดวิเคราะห์เพื่อเตรียมความพร้อมสู่การประกอบอาชีพสำหรับผู้ต้องขังทัณฑสถานบำบัดพิเศษลำปาง

หน่วยงาน/ผู้วิจัย

ดร. สุคนธ์ทิพย์ สุภาจันทร์

ดร.ชาญชัย นิ่มสมบุญ และคณะ

แหล่งสืบค้น

ประเภท

งานวิจัย

วัตถุประสงค์

เพื่อทบทวนรูปแบบการฝึกทักษะอาชีพก่อนปล่อยที่ส่งผลต่อกระบวนการคิดวิเคราะห์ของผู้ต้องขังตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน และสร้างทักษะการคิดวิเคราะห์เพื่อเตรียมความพร้อมสู่การประกอบอาชีพสำหรับผู้ต้องขังทัณฑสถานบําบัดพิเศษลําปาง

วิธีการวิจัย

เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ โดยใช้กระบวนการมีส่วนร่วม เครื่องมือที่ใช้แบ่งเป็น 2 ประเภทได้แก่ เครื่องมือเก็บข้อมูลเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ประกอบด้วย เวทีเสวนา เวทีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และการประชุมกลุ่มย่อย และเครื่องมือเก็บข้อมูลเพื่อการวิเคราะห์ประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม แบบบันทึก (ของกลุ่มเป้าหมาย) และ การสังเกตและใช้กระบวนการผลิตเกษตรอินทรีย์ การปลูกกล้วยหอมทอง เป็นเครื่องมือในการขับเคลื่อนกิจกรรมทั้งหมด

ผลการวิจัยพบว่า

(1.) พบว่าในการฝึกวิชาชีพสำหรับผู้ต้องขังในทัณฑสถานบําบัดพิเศษลําปางที่ผ่านมา กระบวนการเชิงอาชีพขาดการมีส่วนร่วมกับเจ้าของปัญหาคือผู้ต้องขัง ไม่ได้พิจารณาความต้องการของผู้ที่ต้องการฝึกเป็นสำคัญ การฝึกอบรมเป็นโปรแกรมที่ถูกกำหนดมาแล้วโดยทัณฑสถานบําบัดพิเศษลําปาง ไม่ได้เกิดจากความต้องการหรือความสนใจโดยตรงของผู้ต้องขัง ทำให้ส่งผลต่อความสนใจและเข้าใจ การฝึกทักษะอาชีพ เป็นการถ่ายทอดความรู้ หรือทักษะความชํานาญ จากวิทยากรเพียงด้านเดียว แต่ไม่มีการพัฒนาเป็นกระบวนการที่กำหนดไว้อย่างต่อเนื่องระยะยาว เป็นการสอนหน้าห้องเรียน ไม่มีการลงมือฝึกปฏิบัติอย่างเข้มข้นและปฏิบัติงานได้จริงภายหลังการพ้นโทษ

(2.) มีข้อค้นพบสำคัญคือการคิดวิเคราะห์ที่มีความสำคัญต่อกระบวนการเชิงอาชีพ คือ ผู้ต้องขังสามารถระบุความรู้ในอาชีพ มีความเข้าใจในการทำกิจกรรมอันเกิดจากการมีส่วนร่วม ซึ่งนําไปสู่ความมั่นใจในตัวเอง ความสามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ อันมีความหมายต่อ การเห็นคุณค่าในตัวเอง ซึ่งการเห็นคุณค่าในตัวเองและความมั่นใจในตนเองเป็นปลายทางที่มีความหมายต่อการดำรงอาชีพของผู้ต้องขังที่จะเป็นอิสระในอนาคต และจะไม่กระทำผิดช้ำจนต้องหวนกลับมาที่เดิมอีก ผู้ต้องขังมีความคิดที่ว่า “ ไม่กลับไปกระทำผิดซ้ำอีก ”

สรุปได้ว่า

ผู้ต้องขังมีการเปลี่ยนแปลงในเรื่องของทักษะการคิดมากขึ้น มีความสามารถในการหาความสัมพันธ์เชิงเหตุผล เกิดความรู้ความเข้าใจในเรื่องที่ให้ปฏิบัติ ความช่างสังเกต ช่างสงสัยและช่างถามสามารถที่จะตีความ โดยสร้างความเข้าใจที่เกินกว่าสิ่งที่มีข้อมูลให้ซึ่งการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ เหล่านี้ของผู้ต้องขังทำให้ผู้ต้องขังมีความคิดว่า “เราทำได้” “เราสามารถทำในสิ่งที่ไม่เคยทำได้” จากความรู้ความเข้าใจและความสามารถที่มี ทำให้มีความภาคภูมิในในตัวเอง จนรู้สึกว่า “เราเห็นคุณค่าในตัวเองมากขึ้น”