ความสูญเสียทางเศรษฐกิจของสังคมอันเนื่องจากการต้องขัง
ชื่อเรื่อง/โครงการวิจัย | ความสูญเสียทางเศรษฐกิจของสังคมอันเนื่องจากการต้องขัง |
หน่วยงาน/ผู้วิจัย | ดร.จรัสสา การเกษตรและคุณพิศมัย จารุจิตติพันธ์ และคณะ |
ปีที่เผยแพร่ | 2562 |
แหล่งสืบค้น | |
หมวดหมู่หัวข้องานวิจัย | ด้านการพัฒนาผู้ต้อขัง |
ประเภท | งานวิจัย |
บทคัดย่อ | |
วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสถานะส่วนบุคคล และประเมินมูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจของสังคมที่เกิดขึ้นจากการต้องโทษและจำคุกของผู้ต้องขังในทัณฑสถานหญิงกลาง 4,674 คน วิธีการศึกษา เป็นการศึกษาโดยวิธีวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูลจากเอกสารของหน่วยงานกรมราชฑัณท์ ผลการศึกษาพบว่า ในช่วงเวลา19 ปี ที่ผ่านมา(พ.ศ.2542-2561)ผู้ต้องขังในทัณฑสถานหญิงกลางส่วนใหญ่มีอายุ30-39 ปี มีระดับการศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพวุฒิการศึกษาปวช./ประกาศนียบัตรวิชาชีพวุฒิการศึกษาปวส. ส่วนใหญ่มีฐานความผิดเรื่องยาเสพติดความสูญเสียทางเศรษฐกิจของกรมราชทัณฑ์ในการดำเนินกิจกรรมการคุมขังผู้ต้องขังหญิงภาย ในทัณฑสถานหญิงกลางมีมูลค่ารวมทั้งสิ้น 3,891,921,551บาท ประกอบด้วยมูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจในส่วนของผู้ต้องขังหญิง 3,519,335,408 บาท มูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจของบุคคลในครอบครัวของผู้ต้องขังหญิง165,801,600 บาท ความสูญเสียทางเศรษฐกิจของรัฐมีมูลค่ารวม 206,784,543.14 บาท ผู้ต้องขังที่มีมูลค่า ความสูญเสียทางเศรษฐกิจสูงที่สุดเป็นผู้ต้องขังความผิดฐานพระราชบัญญัติยาเสพติดจำคุกมาเป็นระยะเวลา19 ปี ผู้ต้องขังที่มีมูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจต่ำที่สุด เป็นผู้ต้องขังความผิดฐานพระราชบัญญัติยาเสพติดจำคุกมาเป็นระยะเวลา1 ปี มูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจในส่วนที่เป็นภาระของผู้ต้องขังและของบุคคลในครอบครัวของ ผู้ต้องขังหญิงต่อมูลค่าความสูญเสียทางเศรษฐกิจในส่วนที่เป็นภาระของภาครัฐมีสัดส่วนเท่ากับ95.15 : 4.85 ข้อเสนอแนะ 1. สถานศึกษาและกรมราชทัณฑ์ต้องจัดการศึกษาเพื่อให้ผู้เรียนและผู้ต้องขังตระหนักถึงความสูญเสียทางเศรษฐ กิจที่เกิดขึ้นมีมูลค่ามหาศาลและเป็นสิ่งไม่ควรเกิดขึ้นเพราะทำให้เกิดการเสียโอกาสในการพัฒนาตนเอง ครอบครัว และประเทศ พร้อมทั้งพัฒนาผู้เรียนและผู้ต้องขังให้มีความยับยั้งใจในการปฏิบัติตนผิดกฎหมาย ไม่ทำผิดซ้ำ 2. กรมราชทัณฑ์ควรร่วมมือกับกลุ่มนักจิตวิทยา นักวิชาการและนักวิชาชีพ ในการจัดกิจกรรมที่เหมาะสม ในการพัฒนาผู้ต้องขังในด้านทัศนคติ ด้านพฤตินิสัยในการดำรงชีวิตและในด้านการประกอบอาชีพและการสร้างรายได้ทั้งในระหว่างต้องขังและหลังการพ้นโทษเพื่อทดแทนความสูญเสียทางเศรษฐกิจ (รายได้) ที่สูญเสียไปในระหว่างต้องขัง 3. ภาครัฐโดยสำนักงบประมาณควรพิจารณาทบทวนการจัดสรรงบประมาณ ให้กรมราชทัณฑ์ให้เหมาะสมและเพียงพอกับการจัดกิจกรรมในการพัฒนาคุณภาพของผู้ต้องขัง | |
