2569-40

ผู้ต้องขังหญิง: สถานการณ์และข้อเสนอเชิงนโยบาย

ชื่อเรื่อง/โครงการวิจัย

ผู้ต้องขังหญิง : สถานการณ์และข้อเสนอเชิงนโยบาย

หน่วยงาน/ผู้วิจัย

รศ.ดร.กฤตยา อาชวนิจกุล

คุณกุลภา วจนสาระ

ปีที่เผยแพร่

2558

แหล่งสืบค้น

หมวดหมู่หัวข้องานวิจัย

ด้านการปฏิบัติต่อผู้ต้องขัง

ประเภท

เอกสารนำเสนอผลงานวิชาการ

สรุปผลการศึกษา

วัตถุประสงค์

ศึกษาสถานการณ์และสภาพความเป็นอยู่ของผู้ต้องขังหญิงในเรือนจำวิเคราะห์ปัญหาและข้อจำกัดของระบบราชทัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับผู้ต้องขังหญิงศึกษากระบวนการยุติธรรมที่เกี่ยวข้องกับผู้ต้องขังหญิงตั้งแต่ก่อน ระหว่าง และหลังการคุมขังและจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อปรับปรุงระบบเรือนจำและการดูแลผู้ต้องขังหญิงให้มีประสิทธิภาพและเป็นธรรมมากขึ้น

วิธีการศึกษาวิจัย

การศึกษาข้อมูลเอกสาร (Documentary Research) จากงานวิจัยและรายงานที่เกี่ยวข้อง การเก็บข้อมูลภาคสนาม เช่น การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ต้องขังหญิง เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง การวิเคราะห์เชิงคุณภาพ (Qualitative Analysis) เพื่อสะท้อนปัญหาเชิงโครงสร้างและเชิงนโยบาย การสังเคราะห์ข้อมูลเพื่อจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบาย

ผลการศึกษาวิจัยพบว่า

ด้านสถานการณ์ผู้ต้องขังหญิง

• จำนวนผู้ต้องขังหญิงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับคดียาเสพติด

• ผู้ต้องขังหญิงจำนวนมากมาจากกลุ่มเปราะบาง เช่น ยากจน การศึกษาต่ำ หรือเป็นผู้ดูแลครอบครัว

ด้านสภาพความเป็นอยู่ในเรือนจำ

• เกิดปัญหาความแออัด ไม่เหมาะสมกับความต้องการเฉพาะของผู้หญิง

• การดูแลด้านสุขภาพ โดยเฉพาะสุขภาพอนามัยสตรี ยังไม่เพียงพอ

• ผู้ต้องขังหญิงที่มีบุตรได้รับผลกระทบทั้งด้านจิตใจและสังคม

ด้านกระบวนการยุติธรรม

• มาตรการลงโทษยังเน้นการจำคุกมากกว่าทางเลือกอื่น

• ขาดมาตรการเฉพาะที่คำนึงถึงบริบทของผู้หญิง เช่น บทบาทความเป็นแม่

• การเข้าถึงความช่วยเหลือทางกฎหมายยังมีข้อจำกัด

ด้านการฟื้นฟูและคืนสู่สังคม

• การพัฒนาทักษะอาชีพยังไม่สอดคล้องกับตลาดแรงงาน

• การเตรียมความพร้อมก่อนปล่อยตัวและการติดตามหลังพ้นโทษยังไม่เป็นระบบ

• ผู้พ้นโทษหญิงเผชิญการตีตราทางสังคมสูง

ข้อเสนอแนะ

ด้านนโยบายและกฎหมาย

• ส่งเสริมมาตรการทางเลือกแทนการจำคุก เช่น การคุมประพฤติ

• ปรับกฎหมายให้คำนึงถึงบริบทเฉพาะของผู้ต้องขังหญิง

ด้านการบริหารเรือนจำ

• ปรับปรุงสภาพแวดล้อมให้เหมาะสมกับผู้หญิง เช่น สุขอนามัยและพื้นที่อยู่อาศัย

• ลดความแออัดในเรือนจำ

ด้านการดูแลและฟื้นฟู

• พัฒนาระบบบริการสุขภาพกายและจิตสำหรับผู้ต้องขังหญิง

• ส่งเสริมการฝึกอาชีพที่สามารถนำไปใช้ได้จริงหลังพ้นโทษ

• สนับสนุนบทบาทแม่และการดูแลบุตร

ด้านการคืนสู่สังคม

• จัดระบบเตรียมความพร้อมก่อนปล่อยตัวอย่างเป็นรูปธรรม

• สร้างเครือข่ายความร่วมมือกับหน่วยงานภายนอกเพื่อช่วยเหลือผู้พ้นโทษ

• ลดการตีตราทางสังคม และส่งเสริมการยอมรับผู้พ้นโทษ

สรุปภาพรวม

งานวิจัยชี้ให้เห็นว่า “ผู้ต้องขังหญิง” มีลักษณะปัญหาเฉพาะที่แตกต่างจากผู้ชาย ทั้งด้านสังคม เศรษฐกิจ และบทบาทในครอบครัว ดังนั้นการพัฒนางานราชทัณฑ์จำเป็นต้องปรับแนวคิดจาก “การควบคุม” ไปสู่ “การฟื้นฟูที่คำนึงถึงเพศภาวะ (gender-sensitive)” เพื่อให้การแก้ไขฟื้นฟูมีประสิทธิภาพและยั่งยืน

Scroll to Top