การพัฒนาตัวชี้วัดการพัฒนาพฤตินิสัยเพื่อสร้างการยอมรับของสังคมต่อผู้พ้นโทษ
ชื่อเรื่อง/โครงการวิจัย | การพัฒนาตัวชี้วัดการพัฒนาพฤตินิสัยเพื่อสร้างการยอมรับของสังคมต่อผู้พ้นโทษ |
หน่วยงาน/ผู้วิจัย | นางเสาวคนธ์ เจษฎารักษ์ รศ.ดร.รัชนีกูล ภิญโญภานุวัฒน์ และคณะ |
ปีที่เผยแพร่ | 2563 |
แหล่งสืบค้น | |
หมวดหมู่หัวข้องานวิจัย | ด้านการพัฒนาผู้ต้องขัง |
ประเภท | งานวิจัย |
บทคัดย่อ | |
วัตถุประสงค์ของงานศึกษาวิจัย เพื่อสร้างและตรวจสอบคุณภาพตัวชี้วัดความสำเร็จในการพัฒนาพฤตินิสัยของผู้ต้องขัง เพื่อพัฒนาเครื่องมือวัดผลการพัฒนาพฤตินิสัยที่มีความน่าเชื่อถือ และเพื่อจัดทำข้อเสนอแนวทางการยกระดับการดำเนินงานการพัฒนาพฤตินิสัยเพื่อสร้างการยอมรับของสังคมต่อผู้พ้นโทษ วิธีการวิจัย งานวิจัยนี้เป็น การวิจัยและพัฒนา (Research & Development: R&D) โดยใช้วิธีแบบผสมผสาน (Mixed Methods) เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล โดยมีผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาของตัวชี้วัดและเครื่องมือวัด และมีการตรวจสอบความเที่ยงและความตรงของเครื่องมือ กับกลุ่มตัวอย่างผู้พ้นโทษและผู้ต้องขังที่ต้องโทษซ้ำซึ่งได้รับการปล่อยตัวในปี 2560-2562 จำนวน 2,036 คน ผลการศึกษาวิจัย (1.) ได้ตัวชี้วัดการพัฒนาพฤตินิสัยที่ชัดเจนครอบคลุม 4 มิติหลัก คือ จิตใจ สังคม การดำเนินชีวิต และทัศนคติ (2.) ได้เครื่องมือวัดที่มีคุณภาพเครื่องมือมีความ ตรงและเชื่อถือได้สามารถใช้ประเมินผลการพัฒนาพฤตินิสัยได้จริงในเชิงระบบ (3.) พบปัจจัยสำคัญต่อความสำเร็จหลังพ้นโทษได้แก่ การมีงานทำ/ทักษะอาชีพ การสนับสนุนจากครอบครัว การได้รับโอกาสจากสังคม และการเข้าร่วมกิจกรรมพัฒนาพฤตินิสัยในเรือนจำ ซึ่งปัจจัยเหล่านี้มีผลต่อการไม่กลับไปกระทำผิดซ้ำ (4.) การพัฒนาพฤตินิสัยต้องดำเนินแบบบูรณาการต้องมีทั้งการพัฒนาด้านจิตใจ การฝึกอาชีพ การเตรียมความพร้อมก่อนปล่อย รวมถึงการเชื่อมโยงกับภาคสังคมและเอกชน ข้อเสนอแนะ ควรนำตัวชี้วัดที่พัฒนาไปใช้จริงในการวางแผนติดตามประเมินผลพัฒนาระบบการฟื้นฟูผู้ต้องขังแบบ องค์รวม(Holistic) ส่งเสริมการฝึกอาชีพให้ตรงกับตลาดแรงงานเพิ่มมาตรการ เตรียมความพร้อมก่อนปล่อยสนับสนุนการมีส่วนร่วมของครอบครัว ชุมชน ภาคเอกชนสร้างการยอมรับของสังคมต่อผู้พ้นโทษ เพื่อลดการตีตรา | |
