ชื่อเรื่อง/โครงการวิจัย | ปัจจัยที่มีความเสี่ยงต่อการตกเป็นเหยื่ออาชญากรรมทางเพศของผู้หญิงไทย |
หน่วยงาน/ผู้วิจัย | จุฑารัตน์ เอื้ออำนวย |
ปีที่เผยแพร่ | 2544 |
แหล่งสืบค้น | |
หมวหมู่หัวข้องานวิจัย | ด้านการปฏิบัติต่อผู้ต้องขัง |
ประเภท | งานวิจัย |
บทคัดย่อ วัตถุประสงค์ 1.เพื่อศึกษาวิเคราะห์ลักษณะ บุคลิกภาพ ความสัมพันธ์ สถานที่ ช่วงเวลาที่มีความเสี่ยงสูง และสถานการณ์ที่ตกเป็นเหยื่ออาชญากรรมของผู้ที่ถูกข่มขืนกระทำชำเราซึ่งเป็นกลุ่มเป้าหมายของผู้กระทำผิด 2.เพื่อศึกษาความคิดเห็น ความรู้สึก และวิธีการเลือกเหยื่ออาชญากรรมของผู้กระทำผิด 3.เพื่อศึกษาปัจจัยต่างๆที่มีผลต่อการกระทำผิดทางเพศในคดีข่มขืนของผู้กระทำผิดและการยอมรับความรุนแรงของโทษ 4.เพื่อศึกษาแนวทางการป้องกันผู้หญิงมิให้ตกเป็นเหยื่อการถูกข่มขืน 5.เพื่อสร้างข้อมูลพื้นฐานทางอาชญาวิทยาในบริบทของสังคมไทยใช้ในการเรียนการสอนทางด้านอาชญาวิทยา งานยุติธรรม ปัญหาสังคม และวิชาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องต่อไป วิธีการวิจัย การวิจัยครั้งนี้ใช้วิธีการวิจัยทั้งทางสังคมศาสตร์และทางมานุษยวิทยโดยเก็บข้อมูลภาคสนามด้วยการสัม ภาษณ์ผู้กระทำผิดทางเพศคดีข่มขืนในเรือนจำต่าง ๆทั่วประเทศรวมทั้งสิ้น12 แห่งโดยการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นได้กลุ่มตัวอย่างรวม 444 ราย และทำการสัมภาษณ์ แบบเจาะลึกผู้กระทำผิดทางเพศจำนวน 10 ราย และเหยื่ออาชญากรรมทางเพศ จำนวน 7 ราย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์ลักษณะบุคลิกภาพความสัมพันธ์ สถานที่ ช่วงเวลาที่มีความเสี่ยงสูง และสถานการณ์ที่ตกเป็นเหยื่ออาชญากรรมของผู้ที่ถูกข่มขืนกระทำชำเรา ซึ่งเป็นกลุ่มเป้าหมายของผู้กระทำผิด และแสวงหาแนวทางการป้องกันผู้หญิงมิให้ตกเป็นเหยื่อการถูกข่มขืน ผลการศึกษาวิจัย สังคม:พบว่าผู้กระทำผิดทางเพศส่วนใหญ่เป็นหนุ่มโสหมีสถามภาพทางเศรษฐกิจและสังคมต่ำแต่มีงานทำเป็นกิจลักษณะ ระดับการศึกษาต่ำ ขาดความรู้เกี่ยวกับเรื่องเพศศึกษาขาดความผูกพันกับบทบาทหน้าที่ทางสังคมของตน โดยเฉพาะในฐานะบิดา ลุง/น้า ที่มีต่อบุตร/หลานสาวในฐานะ "ผู้ชาย" และ "ผู้ใหญ่"ของสังคม วัฒนธรรม:ได้รับวัฒนธรรมรองและค่านิยมทางสังคมแบบชายเป็นใหญ่มาเป็นแบบแผนปฏิบัติมีและใช้อำนาจที่อยู่เบื้องหลังบทบาทความเป็นชายกระทำต่อผู้หญิงอย่างไม่เท่าเทียมกันและปฏิบัติต่อหญิงราวกับทรัพย์สินที่ซื้อชายแลกเปลี่ยนและแบ่งปันแก่เพื่อนชายด้วยกัน พฤติกรรม:พบว่ากระบวนการขัดเกลาสู่ความเป็น" ตัวตน "ของผู้กระทำผิดทางเพศเหล่านี้ มีความบกพร่อง ไม่สามารถควบคุมความต้องการและยับยั้งชั่งใจได้ มีการแสดงพฤติกรรมสำส่อนด้วยการเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับผู้หญิงหลายคน และบ้างก็กระทำความผิดผ่าน"สุราและยาเสพติด"ที่แปรสภาพสารเคมีภายในร่างกายไปจากปกติ จิตใจ:ผู้กระทำผิดทางเพศมีความต้องการได้รับการตอบสนองแรงชับทางเพศสูงขณะที่มีความรู้สึกยับยั้งชั่งใจต่อความผิดบาปที่กระทำในระดับต่ำและ" ขาดมทิตาจิต"( Victim Identication ) ต่อเหยื่ออาชญากรรมกล่าวโดยสรุปให้ว่า"ผู้หญิง"กลุ่มที่มีควานเสี่ยงต่อการดกเป็นเหยื่อฮาชญากรรมทางเพศคดีข่มขืนในสังคมไทย คือ กลุ่มเด็กหญิงแรกรุ่น อายุระหว่าง 11-15 ปี ที่เป็นนักเรียนนักศึกษาถูกข่มขืนที่บ้านเพื่อนหรือคนรู้จัก โดยคนรัก เพื่อน หรือคนรู้จัก ในช่วงเวลา 22.01-02.00 น. ซึ่งผู้กระทำผิดทางเพศสนใจเด็กผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาดี(หุ่นดี-ขาวอวบ-ขาสวย-หน้าอกใหญ่) แต่งกายล่อแหลม(นุ่งสั้น-รัดรูป-เสื้อ/ชุดบาง-สายเดี่ยว/เกาะอก)และไม่ระมัดระวังตัว(ยอมติดตามไปด้วย-ใกล้ชิดสนิทสนม-เหยื่อมีอาการมึนเมา-ผ่านมาในที่เปลี่ยวตามลำพัง)ตามลำดับ |
